อเวย์ รีสอร์ท เกาะกูด

  เกือบปีแล้วสินะที่ต้องวุ่นอยู่กับหน้าจอมคอมพิวเตอร์  8/ 5 ซีโร่ดาวทาม (ทำงานวันละ 8 ชม. 5 วันโดยไม่หยุดหย่อน หุๆ ) ความเครียดที่สะสมทุกวันๆ เริ่มถึงจุดที่ มากมาย ( บางคนเรียก "สุดยอด" )

ป่ะ!! ไปเที่ยวกัน 3 วัน 2 คืนปลายฝันแห่งปลายฟ้า  .... วันเดินทางมาถึงแล้ว สู่เกาะกูด Away ( " ใบกูด แชมบาล่า ...ตอนที่ไปยังชื่อเดิมอยู่ " ) การเดินทางพักผ่อนประจำปี ของบริษัท ที่ผมทำงานอยู่ เมื่อ 3 ปีก่อน การพักผ่อนครั้งนี้เน้นกิจกรรม ให้ผ่อนคลายความตึงเคียด   และจุดประกายแห่งพลัง สู่การสรรค์สร้างผลงานที่กองไว้กับโต๊ะทำงาน พร้อมด้วยระบบโทรศัพท์อัตโนมัติ ... บริษัทหยุด พักผ่อนประจำปี .. 

เดินทางไปถึงท่าเรือเมื่อรุ่งสาง เตรียมออกเดินทางสู่ปรายฟ้า แห่ง เกาะกูด ด้วยความรู้สึกที่เบิกบาน

ทางไ้ต้นั่งเรื่อง  ทางหนือ นั่งม้า  แต่ผมอยู่อีสาน ขอนั่งเรื่อด้วยคน

           การเดินทาง ที่แสนเบิกบาน นั่งบนหัวเรือ  เรื่อแล่นกระทบคลื่น พร้อมกับหมู่มิตรสะหายที่คุยกันเสียงดัง อึกกะทึกเสียหัวเราะ ปะปนกับร้อยยิ้มที่เบ่งบาน ออกมาจากความรู้สึกที่ปลดปล่อย ไร้สิ้นซึ่ง กลิ่งไอแห่งความขุ่นหมอง จากภาวะงานหนักที่ผ่านมา อย่างหมดสิ้น   ได้ดื่มด่ำ แห่งกลิ่นไอการพักผ่อน ตั้งแต่แรก

ที่เดินทาง  การเดินทางสู่รีสอร์ท ได้เริ่มต้นด้วยความเบิกบาน สองข้างทางรายร้อมด้วยเกาะน้อยใหญ่ ทอดไปสุดสายตาเห็นท้องฟ้า บรรจับกับท้องทะเลสีฟ้าคราม  ยากแท้ จะบรรยายถึงห้วงเวลาที่แสนวิเศษ แห่งนั้น " เกินบรรยาย "

และ แล้วเราก็เดินทางสู่จุดหมายอย่างปลอดภัย พนักงาน ยกน้ำมาต้อนรับที่ ที่ท่าเรือของรีสอร์ท ซึ่งเป็นทางเดิน  ยื่นออกไปกลางทะเล (ประทับใจเมื่อแรกพบ.. ) ครั่นมองลงไปที่น้ำทะเล ลึกราว 2 เมตรได้เบื้องหน้าที่เห็นคือ ฝูงปลา น้อยใหญ่ โลดแล่นได้น้ำทะเล ดูเริงร่า น่าเอนดู ผิวน้ำกระทบกันแสงตะวันยามไกล้เที่ยง ระยิบระยับ แพรวพราว ดุดประกายมุขแห่งสรงสวรรค์ ... มีความสุขกับการดูดดื่ม ตอบสนองถึงความพึงพอใจแห่งแรงปรารถนาที่จะปลดปล่อย... ได้ดีอย่างยิ่ง  เป็นแน่แท้แล้ว ....

หลังจากเมื้อเที่ยงการพักผ่อนอย่างเรียบง่าย   เอนหลังสะบายผิวกายสัมผัสกับสายลมแห่งท้องทะเล พัดผ่าน โอโซนอันบริสุทธิ์ ถูกสูดเข้าเต็มปอด พร้อมกับหนังตาที่เริ่มหย่อน จากภาวะ หนังท้องตึง เสียงเพลงแห่งธรรมชาติ ถูกขับกล่อมลำนำ จากใบมะพร้าวและเสียงคลื่น  นุ่มนวนชวนฝัน.....

ตะวันค้อยบ่าย ความเริงร่ากลับมาอีกครั้ง กิจกรรมกับหมู่มิตรสะหาย เริ่มขึ้น
เล่นฟุตบอลชายหาด
เพื่อนพร้องพร้อมหน้า
กิจกรรมอันแสนสนุก สุดหรรษา
เฮฮา หยอกเย้า  สุดๆไปเล้ย !!!  กรี๊กดดดด.....

ดื่มด่ำกับสภาพแวดล้อมรอบตัว พร้อมด้วยเสีย กีต้าร์  ตัวโปรด

คิดถึงจังเธอผู้เป็นดั่งดวงใจ ...( ไม่ได้มาด้วย )
อยากเก็บทุกสิ่งอย่าง ไปฝากเธอ
แต่ เกินกำลังจะทำได้ แต่สิ่งหนึ่งที่จะเก็บไปได้
คือ ภาพความประทับใจ แด่เธอ ...เพียงผู้เดียว

ตกเย็นเฮฮา กีต้าร์สองตัว
เหล้าปลาอาหาร ขับขานลำนำ
ขับกล่อมขุนเขา เสียงคลื่นคลอเคล้า
ท่วงทำนอง ผ่องอำไพร สุขใจแสนสำราญ

ค่อนคืน หลับไหล ที่พักปลอดภัย
กลางพงไพรสัน หลับฝันนิจราตรี
นิทรามาถึง ตรึงจิต สุขสรรค์
เฝ้าฝันถึงดวงใจ ห่างไกลถึง กทม.
ยังมี่เจ้ารอส่ง กำลังใจ ... คิดถึงแฟน

รุ่งเช้าโทรหา แก้วตาคิดถึงพี่
อยู่ทางนี้สะบายดี เล่าขานประทับใจ
โทรศัพท์ใช้ได้ เสียงใส สัญญาณดี
ถึงแม้นตัวพี่ อยู่ทางนี้ ชายแดนกัมพูชา

อาหารเช้าอันแสนอร่อย กับการเริ่มต้นแห่งวันใหม่สู่การดึ่มด่ำกับท้องทะเลสีครามอีกครั้ง ด้วยเรือน้อยลำเดิม ล่องลอยสูธารา ไปดูปะการัง ที่ธรรมชาติได้รังสรรค์ไว้รอให้เราได้ ยล รอบๆเกาะ รายล้อมด้วยเรื่อ จากต่างๆรีสอร์ท ที่นำนักท่องเที่ยว จุดมุ่งหมายเดียวกันคือ ชื่นชม ดำผุดดำไหว้ดูปะการัง

หลังจากดำน้ำเสร็จการเดิมทางกลับที่พักพอตกเย็น งานเลี้ยงเล็กๆ ก็เริ่มขึ้น การร่ำสุรา ได้ถูกเริ่มต้นอีครั้งหนึ่งความคลื้นเครง ยังคงมีมากมายเช่นเดิม ในใจลึกๆ ยังคงนึกอยู่เนืองๆ ว่า พรุ่งนี้แล้วสิ เป็นวันทีจากเกาะนี้ไป ความรู้สึกนี้แว๊บเข้ามา พร้อมกับร้อยยิ้มและเสียหัวเราะ จากบทเพลงที ค้นหาจากความทรงจำมาขับร้องกันคนละท่อน สองท่อน อย่างสนุก เฮฮา

ร่างกายบอบช้ำ แต่จิตใจเบิกบาน ปวดระบมไปทั่วตัว
จากการพายเรื่อง ใหว้น้ำ เล่นฟุตบอล ฯลฯ คืนนี้
หลับปางตาย ... TT"

เช้าวันใหม่สดใสเริงร่า  ก่อนจากไปขอเก็บภาพแห่งความประทับใจ (เพื่อนๆ ตื่นมาสูดโอโซนตอนเช้า แต่ ข้าพเจ้า อ่อนแรง กว่าจะตื่นมาทานข้าวได้ก็สายโด่ง )

และแล้ว ....
         งานเลี้ยย่อมมีวันเลิกรา การจากราช่างเจ็บปวดเสมอ ไม่อยากได้ถึงช่วงเวลาแห่งนี้เลย
แต่ทะว่าไปแล้วการจากเป็นเพียงแค่การเริ่มต้น  เริ่มต้นในสิ่งใหม่ๆ  เริ่มต้นของความประทับใจจากห้วงแห่ง
การเดิมทาง  .... ต้องไปแล้วนะ

เที่ยงแล้ว ลมแรง ทุกคนเก็บกระเป๋าเพื่อรอเรือออก
ด้วยพลังที่ สูบเก็บไว้อย่างเต็มที่ เรือ ถูกขับเคลื่อนออกจากท่าเรือ ที่เมื่อส สองวันก่อน มันคือความประทับใจที่ได้เจอ  แต่ ณ เวลานี้  เป็นความประทับใจ ที่จะได้จากไป 

เมื่อตะวันค้อยบ่ายการเดินทางสู่ฝั่ง ใช้เวลาเกือบชั่วโมง ....... 

จากฝั่ง สู่ กทม. จน ณ วันนี้ 3 ปีทีผ่านมาความทรงจำนั้นยังคงตราตึง และ จะกลับไปยืนอีกครั้ง ...แน่นอน

*** ปล.  การบริการของเจ้าหน้าที่รีสร์อทนั้น  ถือว่า ดีมาก ขนาดว่าพวกเราไปนอนเล่นที่สวน

ยังเอาหมอนเดินตามไปให้ โดยที่พวกเราไม่ได้ขอ  อาหารอร่อย ห้องพัก สะอาด เป็นส่วนตัว